Noodkreet van pleegmoeder Marga Nijhuis 

ERMELO - Marga Nijhuis is ten einde raad. Als pleegmoeder met 29 jaar ervaring heeft ze een pleegkind van 14 in huis genomen. Maar het kind heeft niets: geen verzekering, geen kleding of andere bezittingen. Jeugdzorg is ingeschakeld maar die weigert te helpen.

Marga: ,,Op Facebook stond een berichtje dat een echtpaar met een kind van 14 jaar al anderhalf jaar dakloos rondzwierf. Eerst nog via kennissen en vrienden, maar inmiddels was het stel op straat beland. Aan mij werd gevraagd of ik niet wist. Als eerste heb ik gevraagd of er drank of drugs in het spel waren, maar dat was niet zo. Donderdag twee weken geleden had ik contact met de ouders. Op vrijdag belden ze: of ik het kind met spoed op zou kunnen halen bij de Heihaas in Putten. Mijn man Hans is er met een vriendin van mij naar toe gegaan om het meisje op te halen. Een ander alternatief was er niet. Het paar kon in Zwolle bij de nachtopvang terecht, maar daar vangen ze geen kinderen op. We spraken af dat het meisje, dat we hier maar Marietje zal noemen, tot rust kon komen bij ons en wij zouden contact opnemen met Jeugdzorg. Die dag heb ik meteen contact opgenomen met Centrum Jeugd & Gezin, maar daar werd gezeg dat ik maandag maar terug moest komen. Ik heb het ook direct doorgegeven aan Spoedhulp. Die hadden een heel dossier van het stel. Gezegd werd dat als het Centrum Jeugd & Gezin niet mee wilde werken, ik terug moest bellen.''

Kindermishandeling

Die maandag ging Marga weer naar het Centrum Jeugd & Gezin. Marga: ,,Daar namen ze direct contact op met AMK, het meldpunt voor kindermishandeling. We kregen te horen dat er anoniem melding was gedaan van kindermishandeling door de biologische ouders. We kregen te horen dat we dat onderzoek van AMK maar moesten afwachten. Ik heb daarop direct weer spoedhulp gebeld en gezegd dat er niets was voor Marietje: geen verzekering, geen kleding niets. We hoorden dat Marietje een IQ had van 70, wat erg laag is en dat ze onder MEE Veluwe zou vallen. Een medewerkster van MEE Veluwe zou aansturen op een spoedindicatie. Intussen echter is het al twee weken later en we hebben nog niets gehoord. Er is wel goed telefonisch contact met de ouders.''

Maar die maandag had Marga ook de Kinderbescherming gebeld. Marga: ,,Daar werd gevraagd hoe we aan Marietje kwamen. Ik zei : 'schrik niet, via Facebook'. Daarna namen we contact op met Spoedhulp. Spoedhulp belde daarop naar Bureau Jeugdzorg in Harderwijk. Maar die weigeren met ons samen te werken. Dat komt omdat zij twee jaar geleden een pleegkind bij ons wilden weghalen om haar naar een kindertehuis te brengen. Het kind zou hechtingstoornis hebben en zou niet in ons gezin passen. Onze begeleider, Het Leger des Heils Apeldoorn was tegen uit huis plaatsing en wij als pleegouders hadden blokkaderecht. Jeugdzorg zei toen dat ze bij de Rechtbank geen poot zouden hebben om op te staan nu ook het Leger des Heils er tegen was. Het bewuste kind is nog bij ons. Het is inmiddels 11 jaar en is getest door een psycholoog. Ze heeft geen hechtingstoornis. Wij werden echter beschuldigd dat we niet zouden samenwerken. Zij wilden niet meer met ons samenwerken en daarop heeft het Leger des Heils de begeleiding overgenomen. Nu weer vecht Jeugdzorg het met ons uit over het hoofd van de 14-jarige Marietje die licht verstandelijk beperkt is. Dat is toch schandalig. Want ook nu zou dit keer Marietje bij ons worden weggehaald. Spoedhulp had contact gehad met de ouders en toestemming hebben gekregen om haar in een tehuis te plaatsen. Ze zou worden opgehaald door een medewerker van Jeugdzorg en naar Uddel gebracht worden naar het kindertehuis daar. Marietje was helemaal in paniek. Ik heb haar moeder gebeld en gevraagd of zij toestemming had gegeven. Ik drukte de medewerker de hoorn in zijn hand. Haar moeder gaf geen toestemming. De medewerker nam contact op met zijn achterban en besloot dat ze toch mocht blijven. Hoe dan ook was het zeer onprofessioneel want de medewerker was alleen en dat doe je niet als je een meisje van 14 op komt halen. Ik heb hem gevraagd of hij wel de rapporten had gelezen van hulpverleners die misbruik maakten van hun pupillen. Ook mijn man zal nooit alleen een meisje ophalen. Dat doe je gewoon niet.''

Pleeggezin

Nadat de medewerker weg was nam Margo weer contact op met MEE Veluwe. Daar hadden ze gehoord van Jeugdzorg dat wij geen goed pleeggezin waren. Moet je je voorstellen, we hebben al 60 kinderen opgevangen en doen dit al 29 jaar. Spoedhulp zei dat ze de zaak naast zich neer zouden leggen en dat ze niets meer voor ons zouden doen. Dat vind ik nog het ergste. Ze doen niets voor het kind, dat dus helemaal niet verzekerd is. Deze instanties zijn zo autoritair als de pieten. Dan moet je bedenken dat ik thuis nog een jongen in rolstoel heb van 21, een verstandelijk beperkt meisje van 21, een lvg kind van 19, een jongen van 17 en nog een meisje en jongen van 11 en een jongen van 8, Niemand wil hier het huis uit. Nu hebben we Marietje erbij en die wil ook niet weg. De ouders worden gelukkig nu begeleid door een instantie die zich sterk maakt voor daklozen. Er is goed contact tussen het kind en de ouders. Dit is gewoon chantage van Jeugdzorg. Maar wel over het hoofd van het kind heen. In plaats dat ze blij zijn dat ze pleegouders hebben voor een kind van 14. Ik denk dat pleegzorg daarom zo veel moeite heeft met het onderbrengen van oudere kinderen. Ze zijn gewoon verkeerd bezig. Wat komt er van dit kind terecht zo en wat voor boodschap geef je af. Dan praten we in Nederland over asielzoekers en homo's uit Oeganda en onze eigen kinderen vallen tussen wal en schip door toedoen van de instanties.''

Tijdens het gesprek met Marga wordt ze gebeld door de biologische moeder. MEE Veluwe heeft toegezegd dat Marietje een cis-indicatie zal krijgen zodat ze begeleid gaat worden. We zullen afwachten hoe lang dit gaat duren. Intussen hoop ik op hulp want ik heb niet zoveel geld dat ik een fiets en kleding voor Marietje kan kopen.'' Marga vecht als een leeuw voor 'haar' kinderen. ,,Je mag best weten, het geloof houdt ons op de been, anders was ik al lang gek geworden.''