Het geschreven woord een machtig wapen

ERMELO - Iedereen weet dat 'wie schrijft, blijft' en dat de pen een machtig wapen is. Dat hebben de bloedige gebeurtenissen in Parijs de afgelopen week wel laten zien. Maar dat ook het geschreven woord in Ermelo zo belangrijk is, dat het zelfs aanleiding vormde voor interpellatiedebat, is wel opmerkelijk.

Het begon allemaal met een mededeling van wethouder Van den Bosch in de commissie RO en Infrastructuur. De initiatiefnemer van de plannen Weitje had de stekker er uitgehaald. Dat berichtje verscheen nog 's avonds op Ermeloesje.nl en de reactie van de initiatiefnemer volgde de andere dag. Die reactie was niet mals, dus pleegde Ermeloesje.nl ook wederhoor bij de wethouder. Die vertelde dat er een raadsbrief zou volgen in januari met de feiten. Maar daarop wilde de voltallige oppositie niet wachten. Die stak de koppen bij elkaar en in de pers verscheen een bericht dat er een interpellatiedebat zou volgen. Met een mooie foto voor de Nachtwacht van Ermelo! Nou en toen waren de poppen aan het dansen, want een interpellatiedebat in Ermelo? Dat betekende vast dat er wel een wethouder spreekwoordelijk het 'bos' in zou worden gestuurd.

Antwoorden

Maar dat gebeurde niet en dat was volgens de oppositie ook geenszins de bedoeling. Wel dat er op vragen antwoorden zou komen. En dat deed de wethouder, in keurige chronologische volgorde. Niets op aan te merken zou je zeggen. Raadslid Karel van de Greef noemde het ongepast dat zo'n zwaar middel werd gebruikt. ,,Wilt u op deze manier verder zonder overleg met overige fracties? Is dat de weg hoe we met elkaar omgaan?'' De Greef noemde het populistisch van de oppositie om zo voluit de publiciteit te zoeken.
Bij de vorm kun je de nodige vraagtekens zetten. Er was immers geen sprake van grove fouten of met opzet onbeantwoorde vragen door de wethouder. De oppositie had er voor kunnen kiezen gewoon netjes het debat aan te gaan na ontvangst van de toegezegde raadsbrief in januari en de zaak minder zwaar aan te zetten. Deze drie fracties waren er van overtuigd dat in Ermelo meer zaken spelen die niet naar bevrediging worden afgewikkeld en waar soms de stekker vroegtijdig wordt uitgetrokken. Zoals de plannen voor het Tonselseveld, het centrum en nu weer 't Weitje. Waar lag dat toch aan en waar kon de raad, het college en partijen die bij plannen betrokken zijn, nu lering uit trekken.

Verklaring geen bezwaar

Wat je ook van de vorm vindt van zo'n zwaar middel als een interpellatiedebat, zeker is wel dat de raad zich niet te snel moet lenen om bij grote projecten maar al te snel een 'verklaring van geen bezwaar' af te geven. Zeker in een stadium waarin het voor initiatiefnemers niet altijd duidelijk is wat er nog moet worden afgestemd voordat een koopovereenkomst kan worden gesloten. ,,Het zat niet tussen de oortjes van de initiatiefnemer'', zei de wethouder. Daar zal dus in de toekomst meer aandacht aan moeten worden besteed. Blijkbaar vond een welstandscommissie dat er geen vier maar drie elementen mochten komen en was men niet gelukkig met het middelste element, dat moderne trekjes vertoonde. Ook was er een parkeergarage die ineens een andere uitgang vertoonde en die ook nog eens 20 plaatsen te weinig had. Allemaal zaken waar je het naar mijn mening goed met elkaar van te voren eens moet zijn, wil een overeenkomst tot een goed einde worden gebracht. Ook bleken de kosten hoger dan de initiatiefnemer had gedacht. Hij haakte dus vroegtijdig af en trok de stekker eruit. Gevolg: veel kosten voor de burgers door de intensieve inzet op het gemeentehuis. Dat kan allemaal weer gebeuren. Dus is het goed dat deze antwoorden er gekomen zijn. En kan er ook lering uit worden getrokken. Zeker omdat er ook andere grote plannen liggen, zoals voor Strand Horst. Laat het daar niet weer gebeuren dat de raad al een verklaring van geen bezwaar afgeeft, terwijl veel nog niet duidelijk is voor de initiatiefnemer.

Schrammetje

Voor niets is dit debat dus niet geweest. Ook al had het wat rustiger gekund en met wat minder tamtam. De wethouder is er glansrijk en zonder een schrammetje uit te voorschijn gekomen en de oppositie kon zijn punt maken met de regie, die de wethouder onvoldoende had gevoerd.
Maar is dat wel zo? Wethouder van den Bosch wilde dolgraag nog antwoord geven op die vraag van de oppositie of de regie wel voldoende was gevoerd. Voorzitter Baars die zich consequent aan de procedure hield van een interpellatiedebat gaf hem echter die mogelijkheid niet. Daardoor werd de vraag die de oppositie hem stelde tevens een conclusie en de vraag is of die conclusie mag worden getrokken. Van den Bosch vindt vast van niet. Voorzitter Baars had mijns inziens de wethouder de kans nog moeten geven op de vraag van de oppositie in de derde termijn (na schorsing van de vergadering) te mogen beantwoorden. Er was immers een derde termijn ontstaan. Dan moet een wethouder die derde termijn ook krijgen om te kunnen antwoorden. Pas dan hadden we een antwoord gekregen op alle vragen. Die lang niet iedereen heeft kunnen verstaan, want een van de microfoons in de raadzaal deed het niet of nauwelijks, waardoor mensen thuis veel niet hebben kunnen verstaan. Maar dat terzijde.